En Mais Cantos empregamos o canto comunitario, a música popular, o movemento, a memoria, o xogo e a creación colectiva para activar espazos nos que as persoas poden participar, relacionarse, emocionarse, coidarse e sentirse parte dunha comunidade viva.
Non precisas saber cantar.
Só precisas vir.
O CANTO COMO LUGAR DE ENCONTRO
Para Mais Cantos, cantar non é un fin en si mesmo.
É un lugar simbólico de encontro.
Un lugar no que as persoas poden recoñecerse, compartir memoria, ocupar xuntas o espazo, recuperar repertorios que forman parte da súa biografía e construír novas experiencias colectivas.
Por iso non traballamos desde a lóxica convencional dun coro. Non seleccionamos voces nin buscamos homoxeneizalas. Traballamos coa voz que cada persoa trae consigo, coa súa historia, coa súa memoria musical e coa súa maneira particular de estar no grupo.
A música crea o marco.
O importante é o que sucede entre as persoas.
O CANTO COMO FERRAMENTA DE COIDADO
O Modelo Mais Cantos está inspirado nos principios da musicoterapia social e comunitaria e entende a experiencia musical como unha ferramenta capaz de favorecer o benestar individual e colectivo.
As actividades teñen unha aparencia sinxela —cantar, lembrar unha canción, moverse, tocar, rir, conversar ou celebrar— pero detrás delas existe unha intencionalidade de intervención planificada, coidada e que é froito de miles de horas de sesións, experiencias e intervencións públicas.
SOMOS UN TESOURO OS UNS PARA OS OUTROS
Mais Cantos presta especial atención aos pequenos sistemas espontáneos de coidado que aparecen dentro dos grupos. Este coidado non pretende substituír as redes familiares, sanitarias ou asistenciais. Trátase de fortalecer algo máis elemental e profundamente comunitario: a capacidade de estar atentos aos demais.
A comunidade convértese así nunha rede de proximidade onde cada persoa pode sentirse vista, lembrada, recoñecida e acompañada. Porque detrás dunha ausencia hai alguén que pregunta. Detrás dunha celebración hai alguén disposto a celebrala. E detrás dunha dificultade pode haber unha comunidade disposta a acompañar.
Por iso unha das conviccións fundamentais do modelo podería expresarse dunha maneira moi sinxela:
Somos un tesouro os uns para os outros.